با عنوان : مطالعه اظهار پروتئین جنینی دخیل در رشد و نمو DPPA2

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان

دانشكده علوم پايه

پايان‌نامه جهت دريافت درجه کارشناسی ارشدرشته زیست شناسی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

گرایش سلولی تکوینی

عـنوان

مطالعه اظهار پروتئین جنینی دخیل در رشد و نمو DPPA2 در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال با روش ایمونوهیستوشیمی

 استاد راهنما :

دکتر محمدمهدی فرقانی فرد

اساتيد مشاور :

دکتر امیرحسین جعفریان-دکتر محمدهادی صادقیان

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

پیش زمینه و هدف:

سرطان كولوركتال یکی از بدخیمی های شایع در ایران با نرخ شیوع 8 در 105   و با میزان8/1- 3/1مرگ در هر105 مردوزن به ترتیب می باشد.تقریبا 40 تا 50 درصد بیمارانی که تحت اقدام جراحی قرار می گیرند در اثرایجاد متاستازدر بازه زمانی 5 ساله از دنیا می طریقه.پس فرآیندهای که منجر به تشخیص در مراحل اولیه می باشد توصیه می گردد. در این مطالعه هدف بررسي بيان پروتئيني جنيني دخيل در رشد و نمو DPPA2 در بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال باروش ايمونو هيستوشيمي مي باشد .

روش کار :100 نمونه که شامل 50 نمونه بافت تومور و50 بافت سالم می باشد،که با بهره گیری از تکنیک ایمونو هیستوشیمی رنگ آميزي گردید و ميزان بيان ژنDPPA2 در آن ها مورد بررسي قرار گرفت و تعداد کپی هر نمونه بطور خودکار توسط نرم افزار SPSSبا در نظر داشتن منحنی استاندارد معلوم گردید گردید.

نتایج:50بیمار مطالعه شدند که تحت درمان پس از اقدام جراحی قرار گرفته بودند،برای هر بیمار دو نمونه مورد مطالعه قرار گرفت،یک نمونه ی تومور و یک نمونه ی بافت سالم،بیماران 52درصد مذکر و 48 درصد مونث بودند.پس از مطالعه، اظهار ژن DPPA2 در نمونه های تومور در هسته و سیتوپلاسم نظاره گردید و در نمونه های سالم اکثرا اظهار ژن وجود نداشت.

نتیجه گیری:در این مطالعه نشان داده گردید که اظهار ژن DPPA2 با stage ،عود بیماری و جنسیت ارتباط ی معنی داری داشت.احتمال میرود که از این مارکر میتوان برای پیش بینی سیر سرطان زایی و یا تشخیص مرحله سرطانی سلول های غیرنرمال بافت کولون بهره گیری نمود.

کلمات کلیدی:کارسینومرکتوم،ایمونوهیستوشیمی،DPPA2، Stage,Grade, Survival

 1-ساختمان روده بزرگ[1]

روده بزرگ از نظر اندازه از روده باریک کوچکتر می باشد و در محل اتصال روده باریک به روده بزرگ آغاز شده و در مخرج پایان می یابد. روده بزرگ به 3 قسمت تقسیم می گردد:

1) سکوم [2] که یک کیسه با انتهاي کور[3] می باشد و در انسانها واجد زایده اي کرمی شکل با نام آپاندیس[4] می باشد.

2) کولون که بخش اعظم طول روده بزرگ را شامل شده و به سه بخش کولون بالا رونده [5]، کولون عرضی[6] و کولون پایین رونده [7] تقسیم می گردد.

3)رکتوم [8] که قسمت کوتاه و انتهایی لوله گوارش می باشد و به کانال مقعدي ختم می گردد.

انواع بافتهایی که در دیواره روده بزرگ پیدا نمود می شوند شبیه بافتهایی هستند که در سایر قسمتهاي لوله گوارش وجود دارند اما بعضی تفاوتها نیز وجود دارند. موکوس روده بزرگ واجد تعداد بیشتري سلولهاي گابلت ترشح کننده موکوس[9] می باشد اما فاقد ویلوس می باشد و در عوض ویلوس واجد کریپتهاي [10] متعدد می باشد. سلولهاي بنیادي که باعث تجدید سریع و پیوسته اپی تلیوم می شوند در انتها یا نزدیک به انتهاي کریپتها قرار گرفته اند.

بر خلاف روده کوچک، روده بزرگ آنزیمهاي هضم کننده ترشح نمی کند. هضم شیمیایی قبل از اینکه کیموس به روده بزرگ برسد، در روده کوچک خاتمه پیدا می کند. اعمال روده بزرگ شامل جذب آب و الکترولیتها و دفع مدفوع می باشد(1).

رکتوم و آنوس

رکتوم از کولون سیگموئید [11] شروع شده و تا کانال مقعدي [12] ادامه پیدا می کند و داراي لایه ماهیچه اي ضخیمی می باشد.

2تا 3 سانتی متر انتهایی لوله گوارش مجراي مقعدي نام دارد که از رکتوم شروع شده و به سمت بیرون مخرج باز می گردد. لایه ماهیچه اي صافی که اسفنکتر مخرجی داخلی را در انتهاي فوقانی مجراي مقعدي تشکیل می دهد، ضخیم بوده و تحت کنترل غیر ارادي می باشد. اسفنکتر مقعدي خارجی نیز هست که در انتهاي تحتانی مجراي مقعدي واقع شده می باشد. این اسفنکتر از ماهیچه هاي اسکلتی تشکیل شده و تحت کنترل ارادي می باشد(1).

 -2- سرطان کولورکتال

1-2 -1-اپیدمیولوژي[13]

سرطان کولورکتال دومین علت مرگ در اثر سرطان و سومین سرطان شایع در ایالات متحده و اکثر کشورهاي غربی می باشد (2).خطر ابتلاي فرد به این سرطان در آمریکا، 6 درصد می باشد(3). این سرطان در آسیا و آفریقا شیوع کمتري دارد. تخمین زده می گردد که سالیانه حداقل نیم میلیون نفر در دنیا به این سرطان مبتلا می شوند(4, 5). شیوع و مرگ و میر جهانی سرطان کولورکتال در حال افزایش می باشد(6،7). زیرا تشخیص بالینی اولیه این سرطان با بهره گیری از کولونوسکوپی [14]و اشعه ایکس [15]انجام می شود که روشهایی هزینه بر، تهاجمی و با اثرات شدید هستند. روش تشخیص خون درمدفوع [16] که پر بهره گیری ترین روش غربالگري غیر تهاجمی می باشد، به اندازه کافی براي تشخیص افراد مستعد یا مبتلا در جمعیت قابل اعتماد نیست. هم چنین علی رغم دستیابی به تعداد زیادي ازمارکرهاي مولکولی، هیچ یک از آنها به صورت عملی در پزشکی روزمره وارد نشده اند. اما امید فراوان می رودکه بعضی از این مارکرها در آینده اي نزدیک، اهمیت فراوانی در درمان بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال پیدا کنند(8, 9).

1-2-2- علائم سرطان کولون

بعضی علائم شامل تغییر در عادات روده، نظاره خون در مدفوع، اسهال [17]، یبوست [18]، درد شدید [19] و نفخ شکم[20]، کاهش وزن بی دلیل، خستگی مفرط و استفراغ[21] می باشد. این علائم ممکن می باشد ناشی از سرطان کولون باشند یا به علت های دیگر به وجود آمده باشند (1).

-2-3- تشخیص و درمان سرطان کولورکتال

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

تا چندي پیش بهبود تکنیکهاي جراحی، مهمترین جنبه در مدیریت بیماران سرطان کولورکتال به حساب می آمد. اخیرا کولونوسکوپی در تشخیص و درمان اندوسکوپیک سرطانهاي اولیه کولورکتال و هم چنین پیشرفت تکنیکهاي بیولوژي مولکولی نیز در مدیریت این بیماران تاثیر به سزایی داشته می باشد(10, 11). آزمون خون در مدفوع، لمس مقعدي، پروکتوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی، مطالعات رادیوگرافی مقایسه اي و سی تی اسکن مانند تکنیکهاي دیگري هستند که در تشخیص سرطان کولورکتال مورد بهره گیری قرار می گیرند(1).

1-2-4-عوامل خطر ساز[1]

بعضی عواملی که تا کنون ارتباط آنها با خطر ابتلا به سرطان به اثبات رسیده، شامل داشتن سن50سال یا بالاتر، کاهش در تحرك و مصرف سبزیجات، افزایش مصرف چربی و گوشت، کشیدن سیگار،داشتن تاریخچه خانوادگی سرطان کولون یا رکتوم، سابقه داشتن پولیپ در کولون، سابقه ابتلا به کولیت زخمی[2]و بیماري کرون[3]و بعضی سندرمهاي وراثتی مانند FAP[4] وHNPCC[5] هستند(12, 13).

1-2-­5-غربالگري[6] سرطان کولورکتال

غربالگري به منزله جستجوي سرطان قبل از بروز علایم آن )مثل تغییر در عادات روده یا دیدن خون در مدفوع) می باشد. موفقیت درمان در این مرحله به مراتب بیشتر از زمانی می باشد که سرطان گسترش پیدا کرده و عوارض بیماري ظاهر شده اند. یک آزمایش غربالگري مناسب بایستی به حد کافی حساس،اختصاصی، بی خطر، آسان و کم خرج باشد. به همین دلیل امروزه تعیین مارکرهاي ژنتیکی سرطان کولورکتال درمدفوع یا بافت توموري به عنوان یکی از بهترین روش هاي غربالگري مورد بهره گیری قرار می گیرد (14, 15).

1-2-­6-پیشگیري [7] از سرطان کولورکتال

هدف برنامه هاي پیشگیري، تشخیص و برداشت آسیبهاي پیش سرطانی [8] یا آدنوماها و پس جلوگیري از پیشرفت آنها به سمت سرطان می باشد. پیشگیري شیمیایی [9] نیز با بهره گیری از بعضی داروها و مکملها در مورد افرادي که به گونه متوسط در معرض خطر هستند، ممکن می باشد از گسترش سرطان کولورکتال جلوگیري نماید(15). آسپرین یک عامل محافظتی در برابر سرطان کولورکتال می باشد(16, 17). بهره گیری از مکملهاي اسید فولیک به مدت بیش از 15 سال تا 75 درصد نرخ سرطان را کاهش می هد . از آنجایی که فولات در سنتزDNA ضروري می باشد، مقادیر کمتر آن باعث ناهنجاریهایی در سنتز یا ترمیم می گردد (17, 18). کلسیم با اتصال به اسیدهاي صفراوي در مجاري روده احتمالا اثر سرطان زایی آنها را خنثی می کند(18, 19).

1-2-7-پیش آگهی[10]

پیش آگهی مبتلایان به کارسینوم کولورکتال به عوامل زیر بستگی دارد:

1)وسعت گرفتاري روده و حضور یا عدم انتشار به گره هاي لنفاوي یا محلهاي دوردست تر [11]

2)فرق بافت شناسی ضایعه[12]

3) تعیین سطح آنتی ژن کارسینوامبریونیک [13] در خون

4)سلامت عمومی بیمار

5)پیشینه فامیلی و وجود ژن یا ژنهاي مستعد کننده

از میان این متغیرها، وسعت نئوپلاسم و ظرفیت متاستاز دهی آن از بیشترین اهمیت برخوردارند(20, 21).

1-2-8-تعیین مرحله تومور[14]

تجزیه و تحلیل پاتولوژیک مفید براي پیشگویی رفتار تومور و پیش آگهی، از طریق تعیین مرحله تومور انجام می شود. تا کنون سه سیستم اصلی براي مرحله بندي تومورهاي کولورکتال طراحی شده می باشد که شامل دوك، استلر کولر و سیستم TNM می باشند(22).

1-2-8-1-سیستم مرحله بندي دوك[15]

در سال 1932 ، سیستم تعیین مرحله دوك به عنوان یک سیستم ساده براي پیش گویی در مورد بیماران تحت درمان جراحی روده بزرگ طراحی گردید.

اساس تقسیم بندي دوك دو معیار می باشد: انتشار محلی [16] و دخالت گره هاي لنفی[17](23).

1-2-8-2-سیستم مرحله بندي آستلر-کولر [18]

سیستم استلر- کولر، تغییر یافته سیستم دوك براي تعیین پیش آگهی می باشد. در این سیستم بیماران داراي متاستاز گره اي را به دو گروه تقسیم می کنند.

تعداد صفحه :70

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com